در فراسوی دهلیز

...

        نه!

             هر گز شب را باور نکردم..

                 چرا که در فراسوی دهلیزش..

                                       به امید دریچه ای..

              دل بسته بودم!...

(خرداد ۱۳۳۲ زنده یاد احمد شاملو)