...
         به چشمانت قسم دیگر نباید
                        به یادت اشک بی تابی بریزم 
         اگر حتی کنارم می نشینی
                        تو را می خواهم اما می گریزم
         میان وحشت شب های حسرت
                        مرا بر باد بسپار ای عزیزم
          به رسم عاشقان رفته از دست
                                 نمی خواهم دگر اشکی بریزم ...

پ.ن:یکی از دوستان! نظری داده بودند لازم دونستم که در اینجا و توی یه یادداشت جوابش رو بدم!

۱- اما مهمترین قسمت نظرت! که در مورد آهنگ هام بود، گفته بودی تو یه پستیت خوندم که ترانه ی آرمیک رو که زده و داریوش خونده رو گفتی دوستت اون رو زده و هم خونده، باید به عرض شریفت برسونم که عالم و آدم می دونن که اون 4ترانه تقلیدی بوده نه من در آوردی، اولا اینکه به عرض سوادت برسونم! که ترانه ی سنگ قبر رو استاد آرمیک ملودی اون رو زده برای اولین بار و اونم برای اولین بار از هنجره ی مرحوم استاد فرهاد عزیز در اومد نه داریوش! اولین نفر اون مرحوم خوند بعد آرتوش، بعد ستار و آخرین نفر هم داریوش...اما ملودی آلبوم من رو دوستم زده بود اونم با کپی از ملودی استاد آرمیک و من هم اون رو خوندم...گرفتی عزیز؟ چیزی رو که نمی دونی همین جور نگو، اول فکر بعد حرف زدن.... 

۴- این جور حرف زدن ها و نظرات بر خلاف اینکه ناراحتم کنه بیشتر بهم دلگرمی میده! دلگرمی محکم تر کار کردن و پرکار تر شدن!
 و در پایان اینکه: پدر حسادت بیامرزه...

شب بود، تنهای تنها خونه پشت همراه همیشگی، سیستمم بودم !...همین امروز بعد از اون فیزوتراپی سنگین متوجه شدم که باید این پای لعنتی ...!...عصری هم که کلاس زبان بود و اون ماجراهای سر کلاس زبان...این وسط تنها یه نفر می دونست که من باید پاهامو عمل کنم که همون عصرش بهش زنگ زدم...آره یاور بی کسی هام روزبه !...ازش خسته شدم بودم دیگه ! هی زنگ می زد می گفت بیام پیشت تنها نمونی منم می گفتم نه می خوام تنها باشم !...دوست داشتم اون شب رو با همدم های تنهاییم سر کنم با هر کسی که تو این مدت تنهایی باهام بوده !...