... من هم مثل همه خیال می کردم نا امیدی بیماری روح است! اما نه! بدن زجر می کشد. پوست تنم درد می کند، سینه ام، دست و پایم.. سرم خالی است و دلم به هم می خورد و از همه بدتر این طعمی است که در دهنم است! نه خون است ، نه مرگ است، نه تب ، اما همه این ها با هم.. کافی است که زبانم را تکان بدهم تا دنیا سیاه شود و از همه ی موجودات نفرت کنم! چه سخت است، چه تلخ است انسان بودن! (کالیگولا اثر آلبر کامو) 
پ.ن۱: هیج وقت الانت رو با فکر کردن به آینده هدر نده!! (من یه پوچ گرای آرمان گرا هستم!) پ.ن۲: بوی ترم جدید می یاد! همین چند لحظه پیش انتخاب واحد ترم جدید شروع شد.. امسال کمی زودتر باید بریم دانشگاه.. ظاهرا ۲۳ شهریور باید نقش ۱ مهر رو بازی کنه !! (برکات سازمان سنجش کشور ) |
